Kroatië en Bosnië Herzegovina

 

Mei 2010

Middeleeuws stadje Trogir, een parel aan de Dalmatische kust, is onze eerste stop.

Het prijkt sinds 1997 op de lijst van Unesco als werelderfgoed en is dan ook zeer intrek als film locatie bij Duitse en Italiaanse filmregisseurs.

We hebben een camping uitgezocht op het schiereiland Ciovo, gelegen aan een schitterende baai op slechts 5 km. van Trogir.

Helaas speelt het weer ons parten en zijn we na twee dagen verder door gereisd naar het zuiden richting Dubrovnik.

Dubrovnik, de stad die eerst Ragusa heette

ligt in het uiterste zuiden van Kroatië.

Het oude deel is zeker het bezoeken waard. Als je er loopt is het net of je op de set van een oude film loopt. De huizen zijn heel stevig gebouwd, vooral na de aardbeving in 1667.

Grappig is dat overal de slaapkamers op de eerste en de keukens op de tweede verdieping liggen.

Dit schijnt gedaan te zijn om bij brand uitbreiding van de brand tegen te gaan.

De straten zijn allemaal kaarsrecht en staan loodrecht op elkaar. Er is alleen erg veel hoogte verschil. De hele stad loop je trap op, trap af! Goed voor de conditie.

Er zijn veel verschillende kerken, de een nog mooier dan de ander.

Bijzonder is de kerk waar een klein stukje van de grot bij Lourdes in Frankrijk is nagebouwd.

Op het plein, Zelena Pjaca, tegenover het huis van de rector stikt het van de duiven. Geen wonder dat het er zoveel zijn; elke dag om 12.00 uur komt een stadsbediende de duiven voeren. Wanneer de klok 12 slagen laat horen schieten de duiven massaal naar beneden vanaf de daken rond het plein.

 

Schiereiland Peljesac

 

Na het schitterende Dubrovnik gaan wij naar het schiereiland Peljesac.(62 km.lang)

De volgende parel aan de  Adriatische  kust met de plaatsen Ston en Mali Ston en Orebic zeer zeker een bezoek waard.

Bij de plaats Ston kom je het eiland op. Daar staat een bijzondere muur van 5,5 km. lang, die gebouwd is om de Ottomanen buiten de deur te houden. Het is na de Chinese muur de langste verdedigingslinie ter wereld.

Een bijzonder bouwwerk dat in 1333 in opdracht van de zeevaart republiek Venetië werd gebouwd en in 1506 was voltooid.

Men is druk bezig om de muur met de elf overgebleven uitkijktorens te restaureren.

We rijden naar het uiterste puntje van het eiland en zetten onze daktent op camping Nevia, bij het plaatsje Orebic.

De volgende dag begint met regen.

Een goede reden om het schiereiland Peljesac per auto te gaan verkennen.

Ston en Mali Ston staan bekend om de zoutwinning en er worden oesters en andere vissen geteeld en gevangen en het staat bekend om  de fameuze wijn Dingac, de rode wijn en de witte Marastina.

Er zijn diverse uitstekende visrestaurants.

Omdat het nog vroeg is houden wij het bij koffie met gebak!

Op weg ernaar toe maken we een bijzonder natuurverschijnsel mee. Het is vandaag 7 mei en het heeft net zo hard gehageld dat op de weg een laag hagel van zeker 10 cm. opgeduwd wordt. Het is glibberen op zomerbanden! Overal is het ineens wit van de hagelstenen.

Het stuk waar we langs komen is een belangrijk wijngebied en de wijnboeren zien in één klap hun hele wijnoogst van dit jaar de vernieling in gaan. De grond rond de druivenbomen spoelt zo weg met het regen- en hagelwater.

Wanneer we (later op de dag) een wijnboer bezoeken is dat één van de eerste dingen die hij vertelt.

We hebben bij het parkeren niet door dat we voor een winkel staan en steken de straat over naar de wijnfabriek. Wanneer we vragen of we mogen proeven en kopen komt er onmiddellijk iemand met ons mee en er worden glazen gehaald. We beginnen met een rode wijn die gelijk al goed smaakt. Bij navraag naar de betere wijn gaan we naar een ander gedeelte waar wijn in houten vaten ligt te rijpen. Met een “pipet”wordt voorzichtig wat wijn opgezogen en je proeft het hout van de vaten duidelijk. De wijn kost omgerekend € 8,40 en volgens de man die ons laat proeven is dat ongeveer  € 25, - per fles in Nederland. Na ook nog twee witte wijnen geproefd te hebben horen we dat de wijn aan de overkant van de weg, waar wij geparkeerd hebben, verkocht wordt  in de winkel.(Wij dachten dat het een soort koffiestop was.)

Met 3 liter wijn in een grote plastic fles vertrekken we op zoek naar een plekje om te gaan picknicken, want natuurlijk hebben wij de wijn niet uitgespuugd, maar ingeslikt!

Intussen is het al lang weer prachtig weer en ergens langs de zee op een bankje smaakt ons broodje prima.

Op camping Nevia teruggekomen (een prachtige camping met heel vriendelijke mensen)kunnen we nog buiten zitten tot laat in de avond.

Toch maken we het niet al te gek, want we willen morgen met de eerste boot vanuit Trpanje naar het vaste land terug om richting Mostar te gaan.

 

Mostar


8 mei

De eerste boot vanuit  Trpanje  naar  de vaste wal van Kroatië vaart om 6.45 uur. Je moet minimaal een half uur voor vertrek in de haven zijn en ter plaatse een ticket kopen. Het is een half uur rijden van de camping in Orebic naar de haven, dus we zijn lekker vroeg op!

Het stroomt van de regen en dat blijft de hele dag zo.

Na een uur varen zijn we Ploce en kunnen we onze tocht naar Mostar beginnen. De grens zijn we heel snel over en onderweg zien we af en toe beschadigde muren van huizen waar geschoten is in de oorlog van 1992 tot 1995.

Door  Mostar stroomt de rivier de Neretva waar een oude brug (Most = brug en stari = oud) overheen ligt.  Deze in de vijftiende eeuw gebouwde brug is tijdens de laatste oorlog (1993) opgeblazen en nu weer opnieuw opgebouwd.

Overal in de stad zie je nog restanten van de oorlog in de vorm van kapotte huizen en gaten in muren. Er wordt volop gerestaureerd om zo de stad weer als vroeger te krijgen.

Wanneer we een fotogalerie inlopen (waar foto’s van Mostar van voor, in en na de oorlog hangen) worden we aangesproken door een Bosniër die een heel verhaal over de oorlog begint en als hij hoort dat we Nederlander zijn krijgen de Nederlandse soldaten er nog even flink van langs omdat ze niets gedaan hebben om te helpen volgens hem. Zo gauw het lukt, verlaten we de galerie maar weer.

Waar je ook loopt in Mostar, overal zie je de minaretten van moskeen  bovenuit steken. Er zijn er 36 geweest!

Net voor alle bussen met toeristen komen hebben wij het stadje rustig kunnen bekijken. We vertrekken weer richting Kroatië, waar we bij Split op de camping komen.

 

 

Split

 

10 mei

Split, ontstaan uit een behoorlijk groot paleis is nu een stad met 190.000 inwoners!

Heel bijzonder is dat paleis, gebouwd door keizer Diocletianus. Het is zo groot dat er eeuwen lang 3000 mensen binnen de poorten gewoond hebben.

Het is een klein vierkant van 3,5 ha. Met daarin allerlei smalle straatjes. (Jammer dat overal souvenirwinkeltjes van gemaakt zijn.)

Je kunt dit stukje stad van 4 verschillende kanten binnen komen. Door de koperen, ijzeren, zilveren en gouden poort.

Keizer Diocletianus was een enorme vervolger van Christenen en hij zal niet blij zijn met het idee dat, drie eeuwen na zijn dood, een grote kathedraal boven zijn mausoleum is gebouwd!

Aan de ingang van de gouden poort staat een enorm standbeeld van bisschop Gregorius. Hij heeft geprobeerd het Kerklatijn te vervangen door Kroatisch. Het beeld heeft een hand met een enorme wijsvinger die naar de lucht wijst en een ‘gouden’grote teen waar iedere Kroaat overheen wrijft, want dan komt je wens uit!!

(Thomas wenste een Defender, maar of het lukt……….? Lezen we in het volgende boek !!

 

                                      

 

Thomas Outdoor & Recreatie
info@thomasschoots-web.nl